Tesla Ordua, 72 irratsaioa

tesla-ordua ikurraKaixo, Euskal Herriko guslariok:

Oraingoan, aurreko astean bezala Bosnia-Herzegovinako hauteskundeekin jarraitzen dugu. Momentuz, soilik BiHko hiruko lehendakaritzarako eta Republika Srpskako lehendakaritzarako datuak ditugu –aurrenekoan, Šefik Džaferović musulmnak, Milorad Dodik serbiarrak eta Željko Komšić kroaziarrak lortu zituzten hiru postuak, eta Republika Srpskan, Željka Cvijanović dugu lehendakari berria-. Legebiltzarrerako datuak oraindik eman ez dituztenez, analisiari ekin diogu, eta gurean edo guregandik gertu plazaratutako analisi batzuk ere aipatu ditugu, askotan neurri bikiotzak edo ideialismoak trufatutako analisiak baitira.

Segituan Mazedoniaz hitz egin dugu. Jakin dakizuenez (duela aste bi aipatu genuen), Mazedoniako erreferendumean herriak oso parte hartze txikia izan zuenez, bozkaketa baliorik gabe geratu zen, eta beraz, Gobernuak ezin izan zuen nahi zuen Konstituzio-aldaketa, Greziarekin egindako akordioaren baldintzak betetzeko beharrezkoa zena, indarrean sartu (besteak beste izen-aldaketa: Ipar Mazedoniako errepublika deitzea). Zoran Zaev lehen ministroak, esan zuenez, galdeketa hori halere ez zen loteslea, beraz, Konstituzio aldaketa Parlamentuan lortzen saiatuko da.

Erlijio ortodoxoaren inguruan gertatutako berri bati ere kasu egin diogu, berez Balkanetan sortu ez bada ere, berri honek sortutako lurrikarak Balkanak astintzeko aukera ere baitu. Konstantinoplako patriarka Bartolomek Kievko Patriarkatupeko Ukrainako Eliza Ortodoxoari “autozefalia” (independentzia) emateko asmoa duela esan nahi do, Moskuko Patriarkatupeko Ukrainako Eliza Ortodoxoaren (Ukrainako ortodoxo gehienak biltzen dituena) egoera zalantzan jarriz. Erabaki honek kutsu politikoa du, Ukrainako agintarien eskaerei men egiteaz gain, Elizen mugak Estatu-mugekin bat egitea baitakar. Honek Balkanetan harrabotsa sortu du, hurrengo urratsa Montenegroko Eliza Ortodoxoa (oso minoritarioa, baina talde nazionalista bezala jokatzen duena) Serbiar Eliza Ortodoxotik bereiztea izan baitaiteke, eta horren inguruan hedabideek zarata atera baitute.

Azkenik, NATOren eta Serbiaren arteko harremanaz, hitz egin dugu, batez ere aste horretan NATOren idazkari nagusi Jens Stoltenberg Serbian egon delako. Stoltenbergek zenbat adierazpen eztabaidagarri egin ditu 1999ko bonbardaketari buruz. Bestalde, Belgrad eta Pristinaren arteko negoziazioei begira, Lesothoko Gobernuak Kosovoren independentziaren aintzatespena itzularaztea erabaki baitu.

Entzun gure programa hemen:

Advertisements

KOSOVO: Otomano, Austro-hungaro o Europeo, el mercado dicta el Imperio

El presidente de Kosovo firmo esta semana el acuerdo de asociacion para la integracion de la pequeña republica en la Union Europea. La firma es la oficialización del Acuerdo de Asociación y Estabilización, rubricado también en los últimos años por el resto de países de los Balcanes, que el gobierno kosovar y la Unión Europea concluyeron en mayo del 2014. Dicho acuerdo no fija ninguna fecha para la definitiva integración ni supone un reconocimiento como Estado independiente (tal y como exigió el Estado español) por parte de la UE, cuyos miembros, a pesar de que dieron luz verde al proyecto, no deberán ratificarlo. Uno de sus aspectos fundamentales reside en que tras la entrada en vigor del acuerdo, los productos kosovares podrán acceder al mercado de la UE prácticamente sin restricciones mientras que los aranceles que sufren los productos europeos en el mercado kosovar deberán de desaparecer en 10 años. Es un acuerdo que sin explicitarlo guarda ciertas similitudes con el antidemocratico TTIP (Transatlantic Trade and Investment Partnership / Asociación Transatlántica para el Comercio y la Inversión – ATCI) como en el tema de los aranceles. Incluirá la aplicación de los estándares europeos en ámbitos como la competencia, las ayudas estatales y la propiedad intelectual

DSC_0044

NATOren indar okupatzaileen jeep bat bere omenez eraikitako monumento baten aurrean Mitrovican ((Косовска Митровица / Kosovska Mitrovica serbieraz eta, Mitrovica edo Mitrovicë albanieraz). Serbiar gehiengoa duten auzoetan ez litzateke posible horrelako monumenturik ikustea bai ordea Aliantza Atlantikoaren aurkako margoketak. (Argazkia: Ivo Andric Elkartea 2013)

En teoria este conjunto de medidas a desarrollar en 10 años deberia de entrar en vigor en la primera mitad de 2016 (año tambien en el que la UE y EEUU quieren dejar zanjado el TTIP) y supondrá el fin del relativo aislamiento internacional que sufre Kosovo desde que la UE estableciera en 2008 una misión coordinada con la ocupacion de la OTAN, que incluyo el despliegue de mas de 3.000 policías (mas de la mitad europeos) y que entre otras tareas se han encargado oficialmente de evitar los choques entre las comunidades serbia y albanesa (sobre todo en Mitrovica) además de proceder a la detención de supuestos antiguos criminales de guerra albano-kosovares. El inicio del acuerdo de “estabilización” de Kosovo coincidirá con el fin de esta misión que en teoría debiera de haber finalizado en 2012 pero que ha sido ampliada recientemente tambien hasta el 2016.

Este nuevo estatus ha sido posible después de que a iniciativa de la Unión Europea los gobiernos de Prístina y Belgrado sellaran otro acuerdo en la primavera del 2013 por el cual el Estado serbio se comprometía a desmantelar sus estructuras policiales y judiciales del norte de Kosovo a cambio de cierta autonomía para esta zona de mayoría serbia. Continue reading

Serbiarrak Ukrainan (XVIII mendeko istorio bat)

Ukrainako krisia da gaur egungo egunkarietan berri eta orrialde gehien okupatzen dituen gaia. Ukraina eta herri balkaniarren artean noizbait paralelismoak egin dira: denak dira eslaviarrak, ortodoxia ere amankomunean dute batzuek, Estatu nazioanitzen parte izan ziren iraganean, eta garai batean “ekialdeko multzoaren” barnean ikusten genituen, inongo beste esplikaziorik gabe, magma handi batean sartuz (itxura monolitikoa asmoz?). 90 hamarkadatik hona, adimen kolektiboan, amankomuntasun politiko hori desegin zenetik, Ukraina eta Balkanak espazio ezberdinetan kokatuak izan dira maiz. Bien arteko antzekotasunak, asko jota, 00 hamarkada hasierako “koloreen iraultza” liberaletara mugatu izan dira, Serbiatik Ukrainara esportatuak izan zirelarik. Continue reading

Срећан Видовдан!! Vidovdan zoriontsua!!

Gaur, Ekainaren 28an, Serbiar Egun Nazionala da, Vidovdan (Видовдан), hau da, Vito Deunaren eguna. Egun hau serbiar gizarte osoak eta baita Serbiar Eliza Ortodoxoak (Српска православна црква; Sprska Pravoslavna Crkva) euren egun nagusitzat hartzen dute (nahiz eta paradoxikoki, ez Serbian ez Republika Srpskan -Bosniako Errepublika Serbiarra- jaiegun ez den). Vidovdan egunean gertatu zen (serbiar abertzaletasunaren ustez) Serbiaren historiako egunik garrantzitsuena, Kosovoko borrokaldia hain zuzen ere (1389ko ekainaren 28an), non Turkiar Inperioak serbiarrak garaitu zituen eta Serbiaren hondamendia hasi zen turkiarren menpean. Borrokaldi horrek serbiarrak euren aberria defendatzera joan ziren Murat I sultan otomandarrak zuzendutako armada askoz ere handiagoaren kontra, Lazar Hrebeljanović (Лазар Хребељановић) Tsarrak zuzendurik eta galdu egin zuten; beraz aberriaren aldeko herriaren martirioa islatzen du borroka honek. Konparazioa egiteko, euskaldunontzat Amaiurreko borrokaldia edota Gernikako bonbardaketaren bezalakoa da; nahiz eta serbiarren artean askoz ere predikamendu handiagoa izan (praktikoki, serbiarren Aberri Eguna da). Serbiar Elizak, bere aldetik, sakrifizioaren kontzeptu kristauarekin lotzen du, martirioarekin: Serbiar Eliza Ortodoxoak bere herriari askotan edo “herri martiri” deitzen dio (hemen nabarmendu behar da, antzinako egutegi ortodoxoaren arabera, Vidovdan eguna ekainaren 15 izango zela, eguntegi hori 13 egun atzerago bait zihoan. Eliza Katolikoaren santu-egutegian, Vitus Deunaren eguna ekainaren 15 da). Continue reading